1 PAŹDZIERNIKA MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ OSÓB STARSZYCH

  • Drukuj zawartość bieżącej strony
  • Zapisz tekst bieżącej strony do PDF
29 września 2017

„Nawet najszybsza pogoń za nowoczesnością i tak kończy się starością”

Seniorzy stają się „zauważalni” w przestrzeni publicznej i są stałymi bywalcami kawiarni, kin, salonów urody, klubów tanecznych i wielu innych miejsc, które dostosowują swoje oferty do wymogów starzejącego się społeczeństwa. Ta grupa społeczna ( z racji swej liczebności) wywiera coraz większy wpływ na kształt życia społecznego.Starość bezsprzecznie stanowi naturalny etap cyklu rozwojowego każdego człowieka, a sam fakt narodzin determinuje jego kolejne etapy. Refleksja nad własnym życiem, nieuchronnością przemijania zawsze towarzyszyła i towarzyszy ludzkości. Pozycja człowieka w podeszłym wieku jaką zajmuje w społeczeństwie, rodzinie zależna jest od okoliczności, sposobu życia, ogólnego porządku danej kultury a rozpad rodziny wielopokoleniowej pozbawił ludzi starszych bezpieczeństwa i autorytetu.To od rodziców i nauczycieli zależy jak najmłodsze pokolenia będą traktowały ludzi starszych. Oswajanie ze starością podjęte od najmłodszych lat życia, nie tylko zwiększy świadomość na jej temat ale może zmienić myślenie, poglądy oraz zachowania względem najstarszej generacji.

Międzynarodowy Dzień Osób Starszych został ustanowiony przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 14 grudnia 1990 Jesienią 1993 r. w Luksemburgu miał miejsce Europejski Parlament Seniorów, w którym udział wzięli przedstawiciele organizacji seniorskich ze wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej. Była to inicjatywa Parlamentu Europejskiego. Święto seniorów oprócz 1 października, obchodzone jest także 20 listopada jako Ogólnopolski Dzień Seniora oraz 20 października jako Europejski Dzień Seniora.
Wszystkie daty mają jednak wspólny cel – kształtować społeczne postrzeganie osób starszych oraz podejmować wszelkie działania mające na celu zapewnienie im godnego życia. Do najważniejszych zadań należy więc walka z wykluczeniem osób w podeszłym wieku, ułatwienie dostępu do opieki medycznej, a także do pełnego życia kulturalnego i społecznego.