Wakacje

  • Drukuj zawartość bieżącej strony
  • Zapisz tekst bieżącej strony do PDF
10 czerwca 2019

Każdego roku w okresie wakacyjnym pracownicy Powiatowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w m.st. Warszawie, Oddział Promocji Zdrowia starają się dotrzeć do jak największej grupy dzieci, młodzieży i osób dorosłych, przebywających w palcówkach letniego wypoczynku z edukacją na temat bezpieczeństwa na wakacjach.

Cele akcji:

  • Propagowanie zasad bezpiecznego wypoczynku,
  • Popularyzacja wiedzy nt. właściwych i bezpiecznych zachowań
  • w miejscach publicznych, lasach i nad wodą,
  • Uświadomienie ryzykownych zachowań w czasie kąpieli wodnych i słonecznych,
  • Podnoszenie wśród dzieci i młodzieży odpowiedzialności za własne zdrowie,
  • Pogłębienie wiedzy na temat zapobiegania ukąszeniom przez kleszcze, profilaktyki zatruć pokarmowych w tym grzybami, wścieklizny, zapobiegania wypadkom i urazom.

KĄPIEL SłONECZNA
Słońce stało się symbolem letniego wypoczynku a opalenizna jaką prezentujemy po urlopie jest świadectwem tego, że naprawdę dobrze wykorzystaliśmy wolny czas.

kąpiel słoneczna to:

  • wytwarzanie w naszym organizmie witaminy D (wzmacnia kości i zęby);
  • redukcja problemów dermatologicznych, poprawa stanu skóry;
  • poprawa stanu psychiki - redukcja tzw. "zimowej depresji";

niebezpieczeństwa wynikające z nadmiernej kąpieli słonecznej to:

  • przyspieszenie starzenia się skóry;
  • oparzenia i udary cieplne;
  • nowotwory;

bezpieczne opalanie

  • z użyciem kosmetyków z filtrem UV, odpowiednich do rodzaju skóry (nie należy używać filtrów zbyt silnych, blokują one bowiem również dobroczynne działanie słońca);
  • w ruchu, na przykład uprawiając sport ciało równie szybko i o wiele bardziej zdrowo brązowieje;
  • czas przebywania na słońcu dostosowany do typu skóry (im jaśniejsza, tym krótszy okres ekspozycji na promienie słoneczne ), przewlekłego przyjmowania leków ( niektóre leki silnie reagują z promieniowaniem słonecznym ), niektórych schorzeń ( np. nadciśnienia tętniczego).

KĄPIEL WODNA
Lato jest czasem spędzanym bardzo często nad wodą. Przyjemny chłód, możliwość uprawiania licznych sportów albo zwyczajnej rekreacji - to wszystko sprawia że baseny, morskie kąpieliska, rzeki i jeziora zapełniają się ludźmi. Niestety, brak wyobraźni, alkohol i niefrasobliwość mogą w wodzie stać się powodem tragedii. Na kapieliskach uważać powinni nie tylko ci, którzy nie umieją pływać. Zagrożenie jest tak samo duże, jeżeli nie większe dla osób, które są z wodą "za pan brat". Nawet w czasie najlepszej zabawy nie można wyłączać myślenia, odpowiedzialności ani wyobraźni.

Ogromnie ważne jest, by przestrzegać podstawowych zasad bezpieczeństwa w wodzie:

  1. Kąpać się należy jedynie w miejscach do tego wyznaczonych, w obecności ratowników / kąpieliska strzeżone/.
  2. W przypadku pływania żaglówką, kajakiem, łódką czy innym sprzętem tego typu wszyscy pasażerowie powinni mieć kapoki.
  3. Należy bezwzględnie stosować się do poleceń ratowników i mundurowych służb wodnych.
  4. Należy śledzić prognozy pogody i dostosowywać do nich swoje wodniackie plany.
  5. Nie wchodzić do wody po alkoholu, nawet jeśli jest to przysłowiowe jedno piwo.
  6. Wchodzić do wody stopniowo schładzając skórę, zbyt rozgrzane słońcem ciało może doznać szoku termicznego.

Traktować wodę z szacunkiem, nie tylko jako miejsce wspaniałej zabawy ale również jako groźny żywioł.

Woda to nie tylko niebezpieczeństwo utonięcia, to również

  • nieodwracalne skutki nierozważnych skoków do wody;
  • skutki korzystania z kąpielisk zamykanych okresowo z uwagi na występowanie sinic, z którymi kontakt może spowodować podrażnienia skóry, porażenie układu oddechowego lub zatrucia pokarmowe.

Zatrucia, choroby

  • warto wyposażyć swoją apteczkę podróżną w podstawowe leki na najczęściej zdarzające się nam dolegliwości ( ból gardła, głowy, przeziębienie lub problemy żołądkowe), środki opatrunkowe, środki odstraszające owady a nawet zestaw ratujący życie ( środek odczulający dla osób uczulonych na jad owadów);
  • sprawdzać poziom higieny w lokalu gastronomicznego, z którego zamierzamy korzystać i zrezygnować z jedzenia w nim, jeśli znajdziemy niedociągnięcia lub zaniedbania w tym względzie;
  • dokładnie sprawdzać terminy przydatności kupowanych produktów, szczególnie konserw rybnych i mięsnych;
  • unikać ostro przyprawionych potraw, nie jeść surowego mięsa, ryb, jajek, pamiętać o myciu owoców i warzyw przed jedzeniem, najlepiej obierać je zawsze ze skórki, nie zapominaj o myciu rąk przed jedzeniem czy przygotowywaniem posiłku.


BEZEPIECZEŃSTWO WYPOCZYNKU - MIEJSCA WYPOCZYNKU LETNIEGO


Dziecko na kolonii, obozie:

  • należy sprawdzić, kto organizuje pobyt dziecka i czy ma ku temu odpowiednie kwalifikacje;
  • uczulać i ostrzegać dziecko na kontakty z osobami z nowopoznanymi, które mogą je skrzywdzić (np. pedofil);
  • uświadamiać i ostrzegać dziecko o niebezpieczeństwie jakie niosą za sobą skutki używania narkotyków, pamiętając że wakacje sprzyjają pierwszym kontaktom z nimi;
  • przestrzegać dziecko przez zwierzętami, które mogą być nosicielami wścieklizny.

Pozostawiając dziecko w domu należy pamiętać o:

  • zapewnieniu mu bezpiecznej zabawy;
  • przeprowadzeniu rozmowy o tym, aby podczas nieobecności dorosłych nie otwierało nikomu drzwi;
  • umieszczeniu obok telefonu w domu numerów telefonu do pracy, zaufanych znajomych, policji, pogotowia ratunkowego i straży pożarnej;
  • w okresie żniw zapewnić dziecku opiekę osoby dorosłej, by nie dostało się w zasięg pracujących maszyn.

NA WSI I W LESIE
Las, łąka czy działka to również doskonałe miejsca na spędzenie choć części wakacji. Latem chętnie przebywamy na świeżym powietrzu, w otoczeniu zieleni, nawet jeśli możemy pozwolić sobie tylko na kilkugodzinny wypad za miasto. Te kilka godzin lub parę dni wystarczy niekiedy by naładować akumulatory i wrócić z nowymi siłami do codziennych zajęć. Niestety, wystarczy również by zetknąć się przejawem sił natury niezbyt przyjaznych człowiekowi.
Należą do nich owady, węże, żmije, nawet rośliny.

  • kleszcz pospolity - samo nieprzyjemne ukąszenie pajęczaka nie jest szkodliwe, z roku na rok rośnie populacja kleszczy przenoszących groźne choroby - boreliozę z Lyme lub kleszczowe zapalenie mózgu;
  • równie groźne, choć nie w naszej szerokości geograficznej, są komary - roznoszą tak groźne zarazki jak wirus zachodniego Nilu, czy zarodźce malarii;
  • meszki nie przenoszą chorób zakaźnych, ale jak wszystkie żywiące się krwią owady zostawiają w ranie substancje mogące wywołać silną reakcję alergiczną.

Ochrona przed kleszczami, meszkami i komarami to odpowiedni strój oraz stosowanie preparatów odstraszających, zarówno w Polsce jak i za granicą warto mieć kapelusz z moskitierą oraz specjalne "antykomarowe" namioty, przeciwko niektórym chorobom przenoszonym przez kleszcze (np. Kleszczowe zapalenie mózgu) można się zaszczepić.

Inną kategorią zagrożeń są zebrane i źle zakwalifikowane grzyby. Co roku znajdują się osoby, które umierają, bo pomyliły muchomora sromotnikowego z kanią czy pieczarką.
Żelazna zasada przy zbieraniu grzybów brzmi
: jeśli nie masz absolutnej pewności czy grzyb, który znalazłeś jest jadalny, nie ma prawa znaleźć się w twoim koszyku - nawet jeśli chcesz go wziąć tylko "do sprawdzenia". Przestrzeganie tej zasady uratowało już życie wielu ludziom.


Węże, żmije

W Polsce poza żmiją zygzakowatą nie ma niebezpiecznych żmij - spotkać je można w wysokich trawach, gęstwinach. Lubią się wygrzewać na ścieżkach. Lepiej spokojnie je ominąć.

  • nie dotykajmy żmij, jeśli spotkamy je na swojej drodze. Zostawmy je w spokoju i pozwólmy im żyć (są objęte ochroną!). Wycofujmy się powoli i bez paniki;
  • uważajmy gdzie siadamy. Miło jest sobie spocząć na słonecznej polance po trudach górskiej wędrówki. Pamiętajmy jednak, ze ta polanka jest także ulubionym miejscem odpoczynku żmij. Obejrzyjmy dokładnie takie miejsca;
  • na górskie wędrówki zakładajmy buty za kostkę. W razie przypadkowego nadepnięcia na żmiję pozwoli to uchronić się przed jadowitym ugryzieniem. Żmija najczęściej atakuje w takich wypadkach na wysokości kostki. Najbardziej zagrożeni jesteśmy biegając po łąkach boso, więc unikajmy tego;
  • pilnujmy dzieci. Wytłumaczmy,  że nie należy dotykać i drażnić wygrzewających się na kamieniu węży. Nakładajmy im odpowiednie obuwie.

 PIERWSZA POMOC W WYPADKU UKĄSZENIA ŻMII
Gdy żmija ukąsi, należy działać natychmiast. Zadaniem pierwszej pomocy jest zapobieganie przeniknięcia jadu ze skóry i mięśni do krwiobiegu. Osoba ukąszona przez żmiję ma 6 do 8 godzin, by znaleźć się pod opieką lekarza.

Właściwe postępowanie:

  • obmycie miejsca ukąszenia, aby usunąć jad znajdujący się na powierzchni skóry. Nadaje się do tego woda, lub nadmanganian potasu, z którego można też zrobić okład;
  • unieruchomienie chorego. Dotyczy to zwłaszcza ukąszonej części ciała. Ogranicza to rozprzestrzenianie się jadu - praca mięśni przyspiesza bowiem krążenie i ułatwia wchłanianie. Chorego najlepiej położyć na plecach;
  • założenie opaski uciskowej powyżej miejsca ukąszenia. Ucisk można zdjąć tylko na zlecenie lekarza;
  • wezwanie pogotowia lub natychmiastowe przetransportowanie chorego do szpitala w celu podania surowicy (należy ją podać przed upływem 24 godzin od ukąszenia);
  • okrycie chorego kocem dla utrzymania ciepła (jad może wywołać wstrząs);
  • baczne obserwowanie tętna i oddechu poszkodowanego.

Czego absolutnie NIE ROBIMY w przypadku ukąszenia żmii:

  • nie rozcinamy rany;
  • nie wysysamy w żaden sposób jadu. Nie ma to wpływu na ratowanie chorego, a może spowodować zagrożenie dla osoby ratującej;
  • nie wstrzykujemy nic w ukąszoną kończynę (chyba, że mamy surowicę i potrafimy zrobić zastrzyk);
  • nie podajemy żadnych płynów (chociaż niektórzy dopuszczają, a nawet zalecają podanie czarnej gorącej kawy)- bezwzględnie nie dajemy alkoholu - przyspiesza krążenie krwi.

Groźne bywają również rośliny. Jedną z bardziej niebezpiecznych jest barszcz Sosnowskiego ( Heracleum sosnovskyi ), który trafił do Polski na początku lat 70- tych, jako dar Instytutu Uprawy Roślin im. Wawiłowa w Leningradzie. Początkowo uprawiany na doświadczalnych poletkach jako potencjalna wysokowartościowa pasza dla bydła. Okazał się jednak śmiertelnie niebezpieczny dla ludzi - zwłaszcza dla dzieci. Poparzenie wywołane tą rośliną przypomina to III stopnia a jej opary, wydzielane w upalne dni, które mogą porazić układ oddechowy. Niestety, mimo usilnych starań do tej pory nie udało się całkowicie zniszczyć tej rośliny.

CO ZROBIĆ GDY PRZYDARZY SIĘ:

  • oparzenie słoneczne;
  • ukąszenie przez owada lub węża;
  • pogryzienie przez psa lub kota;
  • zatrucie pokarmowe;
  • udar cieplny;
  • stłuczenie, skaleczenie lub inny kłopot.

Zgłaszając zdarzenie należy podać następujące informacje:

1. Dokładny adres zdarzenia z określeniem nazwy miejscowości i powiatu (określając miejsce podajemy np. numer klatki schodowej i piętro, na którym jest pożar, odległość i nr drogi, na której zdarzył się wypadek itp.). Należy również podać dodatkowe informacje dotyczące szybkiego dotarcia do miejsca zdarzenia np., od której ulicy jest najlepszy dojazd do budynku, z której strony jest wejście do budynku itp.
2. Opisać, co się zdarzyło. Gdy dotyczy to wypadku drogowego, podać ilość samochodów biorących udział w zdarzeniu, ilość i stan poszkodowanych, czy poszkodowani są uwięzieni w pojazdach, czy ruch na drodze jest zablokowany itp.
3. Podać swoje imię i nazwisko oraz numer telefonu, z którego zgłaszamy zdarzenie.

TELEFONY ALARMOWE
112 z telefonu komórkowego
policja - 997
straż pożarna - 998
pogotowie ratunkowe - 999
wodne ochotnicze pogotowie ratunkowe - 0-601 100 100

Bezpłatna infolinia Państwowej Inspekcji Sanitrnej - Nowe Narkotyki: 800 060 800  (czynna całą dobę)

Antynarkotykowy telefon zaufania: 801 199 990 (czynny codziennie w godz. 16.00-21.00)